რუსულ მედიაში აქტიურად ვრცელდება საქართველოდან ჩასული ჟურნალისტის, ნიკოლოზ მჟავანაძის განცხადებები, რაც ლოგიკურად აჩენს არაერთ კითხვას.
განსაკუთრებით აქტუალური ხდება საკითხი, რა მიზანს ემსახურება მისი აქტივობა რუსულ საინფორმაციო სივრცეში და რამდენად შეესაბამება ის საქართველოს სახელმწიფოებრივ ინტერესებს.
მედიატორის როლის პრეტენზია და საზოგადოებრივი კითხვები
ჩნდება ლოგიკური კითხვა: ვინ მიანიჭა ნიკოლოზ მჟავანაძეს უფლება ან მანდატი, რომ ქართულ-რუსულ ურთიერთობებში მედიატორის როლი იტვირთოს?
მსგავსი მისია, როგორც წესი, სახელმწიფო ინსტიტუტების, ოფიციალური წარმომადგენლების ან შესაბამისი პოლიტიკური მანდატის მქონე პირების პრეროგატივაა.
საქმიანობის მიზნები და რეალური შედეგები
მჟავანაძის აქტივობა ვერ ადასტურებს, რომ იგი ქვეყნის ინტერესების შესაბამისად მოქმედებს. მისი განცხადებები და ნაბიჯები უფრო პირად პოლიტიკურ თუ მედია ინტერესებს ემსახურება, ვიდრე რეალური შედეგების მიღწევას.
მისი საქმიანობის მიმართ ერთ-ერთი მთავარი კითხვა კონკრეტული შედეგების არარსებობას უკავშირდება. საჯაროდ არ ჩანს ისეთი წარმატებული ინიციატივა ან პროექტი, რომელიც მის საქმიანობას უკავშირდება და რომელმაც ქართულ-რუსული ურთიერთობების მიმართულებით ხელშესახები შედეგი გამოიღო.
მედიააქტიურობა და პოლიტიკური პროცესები
ამ ფონზე, მხოლოდ მედიააქტიურობა და ერთი და იმავე თემების განმეორება რეალურ პოლიტიკურ პროცესებს ვერ ცვლის.
სწორედ ამიტომ დგება ნიკოლოზ მჟავანაძის მიმართ ნდობის საკითხი.
კითხვები რუსეთში ვიზიტებთან დაკავშირებით
ასევე ჩნდება კითხვები მის რუსეთში ვიზიტებთან დაკავშირებით. თუ მსგავსი ვიზიტები ოფიციალურად შეთანხმებული არ იყო, საზოგადოებისთვის ბუნებრივია ინტერესი, რა მიზანს ემსახურებოდა ისინი.
ხოლო თუ თავად აცხადებს, რომ გავლენიანი კონტაქტები აქვს, საზოგადოებას აქვს უფლება იკითხოს, რა კონკრეტული შედეგები მოჰყვა ამ კონტაქტებს.
ნდობის საკითხი და პირადი ინტერესების ეჭვი
კონკრეტული შედეგების ნაკლებობა იწვევს მის მიმართ უნდობლობას და აჩენს ეჭვს, რომ მისი პოლიტიკური და მედიააქტივობა უფრო პირადი ინტერესებით არის განპირობებული, ვიდრე სახელმწიფოებრივი ამოცანებით.
საზოგადოებრივი და პოლიტიკური შეფასება საბოლოოდ კონკრეტული შედეგებით იზომება. თუ პოლიტიკოსი ან საზოგადოებრივი აქტივისტი საკუთარ თავს მნიშვნელოვან მედიატორად წარმოაჩენს, საზოგადოებას აქვს უფლება მოითხოვოს არა მხოლოდ ხმამაღალი განცხადებები, არამედ რეალური მიღწევები, რომლებიც ამ პრეტენზიას დაადასტურებს.
პროფესიული საქმიანობის შეფასება
საბოლოოდ, ნიკოლოზ მჟავანაძე რიგითი ჟურნალისტია, თუმცა რამდენად შეიძლება საერთოდ ჟურნალისტად ჩაითვალოს, ესეც სადავო საკითხია.
მისი მხრიდან დაფინანსებაზე მუდმივი საუბარი საფუძვლიან კითხვებს აჩენს: ნამდვილად იმსახურებს თუ არა იმ დაფინანსებას, რომელსაც ითხოვს? არის თუ არა მისი საქმიანობა და გაწეული შრომა იმდენად შედეგიანი, რომ მსგავსი პრეტენზიების წამოყენების საფუძველი ჰქონდეს?
საჯარო ინფორმაციის საფუძველზე დასმული კითხვები
საჯაროდ ხელმისაწვდომი ინფორმაციის საფუძველზე, რთულია მოიძებნოს ისეთი მნიშვნელოვანი საქმე ან პროექტი, რომელმაც მისი პროფესიული საქმიანობა განსაკუთრებულად გამოარჩია და აღნიშნული პრეტენზიები გაამართლა.
შესაბამისად, საზოგადოებას აქვს უფლება დასვას კითხვები როგორც მისი განცხადებების მიზნებთან, ისე რუსეთში ვიზიტების შინაარსთან და რეალურ შედეგებთან დაკავშირებით.